Column

Baas op eigen bord.nl, 12 juni 2012 

Koken is een beleving. Lekker eten is een feest. Dat moet het ook vooral blijven. Maar dat is niet altijd even eenvoudig, wetende dat er van alles mis gaat in de voedingsindustrie. Zo is bekend dat de vleesindustrie nu eenmaal niet goed is voor de CO2-uitstoot, er gigantische hoeveelheden water bij verloren gaan en er een ongebreideld gebruik van antibiotica plaatsvindt. Of denk aan vis op het menu die misschien wel met uitsterven wordt bedreigd. Hoe kun je met deze kennis toch nog genieten van je maaltijd? Die uitdaging ging De Groene Garde aan.

Een kookboek dat niet alleen honderd seizoensrecepten van bekende receptenmakers als Yvette van Boven, Yolanda van der Jagt, Eke Mariën, Eric van Veluwe en Lisette Kreischer bevat, maar waarin bovendien het verhaal centraal staat over het eten. Waar komt het vandaan? Hoe wordt het gemaakt en wat is de impact op mens en milieu? Door meer te weten over de impact en de herkomst van je eten, kun je als consument bewustere keuzes maken. Hoe ver je daarin gaat, beslis je als zelf als consument. De Groene Garde geeft wel advies om zoveel mogelijk vers, seizoensgebonden, lokaal of fairtrade te eten en om te kiezen voor goede vis, minder (en kwaliteits-) vlees en minder voedsel te verspillen. Maar vooral wil De Groene Garde op een positieve en niet belerende manier laten zien dat het anders kan.

Hoopvolle initiatieven komen via interviews in het boek aan bod. Denk aan Willem&Drees, de ex-Unilevermannen die zich afvroegen waarom de lokale boer zijn appels aan de straatstenen niet kwijt kon, terwijl de schappen in de supermarkt leeg waren of gevuld met appels uit het verre Nieuw-Zeeland. Ze brachten lokale appels weer terug bij de supermarkt in de buurt. Of neem de Vegetarische Slager, die met eigen geteelde lupine en verantwoorde soja smaakvolle alternatieven bedacht voor gangbare vlees- en visproducten. De positieve insteek kenmerkt deze duurzame ondernemers: geen ambitieuze dagdromerij maar praktisch idealisme.

Er zouden meer Willem&Drees-en en Vegetarische Slagers mogen komen. Het helpt de consument in zijn zoektocht naar verantwoorde producten, iets dat overigens niet altijd een simpele opdracht is. Als mede-initiatiefnemer en auteur van De Groene Garde worstel ik persoonlijk ook dagelijks met deze keuzes. Koop ik Hollandse garnalen omdat ze lokaal zijn en ze niet op de blacklist van de Viswijzer staan, blijken ze in Marokko te worden schoongemaakt. Daar gaat mijn carbon footprint. Of moet ik kiezen voor een keurmerk? Maar garnalen dragen vooralsnog geen keurmerk. Bovendien, hoe betrouwbaar is zo’n MSC-keurmerk voor vis eigenlijk?

Bewust koken roept soms meer vragen dan antwoorden op. De Groene Garde erkent dit en veegt de illusie van tafel dat je alleen maar ‘goede’ keuzes kan maken als consument. Wel kun je meer te weten komen over je eten en op die manier doordachte stappen in de goede richting zetten. Benader je eten positief. Actievoeren achter het fornuis, zoals NRC-thuiskok Marjoleine de Vos treffend De Groene Garde omschreef in de NRC Lux bijlage van 14/15 april jl., op zo’n manier dat je uiteindelijk toch gelukkig in de keuken staat. Bon appetit!